Beskid Sądecki. Na południe od Strefy Ciszy.
Godzina 6:23, 11 października 34 roku.
Dwie terenówki wz. 12 podwiozły ich możliwie plisko strefy ciszy. Dalej musieli przejść sześć kilometrów po górach przez tereny patrolowane przez mutantów z Zarzecza. Lambert szedł na szpicy potem Dywgon, Liza i Gabriel pochód zamykał Milthar.
Bieszczady.
Godzina 15:01, 8 października 34 roku.
Milthar i Lambert skradali się ostrożnie w stronę skraju lasu. Udało im się uniknąć trzech zastawionych przez snajpera pułapek. Jeszcze kilka metrów i będą go mieli. Od sześciu godzin trwał pojedynek między nimi a ukrytym gdzieś na szczycie strzelcem i właśnie teraz miało nadejść rozstrzygnięcie. Wreszcie go przechytrzyli i zaszli od tyłu.
Bieszczady. Warownia “Ostoja”.
Godzina 3:51, 1 października 34 roku.
Ciało Szarego zareagowało instynktownie. W ostatniej chwili skoczył w bok o włos unikając łap mutanta. Stwór rozszarpał powietrze w miejscu, w którym przed chwilą stał mężczyzna. Ręka Szarego odruchowo sięgnęła po bagnet przy pasie. Jednak ku jego przerażeniu nie było tam błogosławionego kawałka stali.
Beskid Sądecki. Warownia Kruka.
Godzina 2:39, 30 września 34 roku.
Liza biegła ile sił w nogach. Korytarz był długi ciemny i wilgotny. Potworny ból w sercu narastał uniemożliwiając praktycznie dalszą ucieczkę. Za następnym zakrętem wpadła na Gabriela, który złapał ją w ramiona. Trzymał tak chwilę patrząc na nią czule. Pocałowali się.
Beskid Sądecki. Warownia Kruka.
Godzina 23:55, 28 września 34 roku.
Jadalnia była urządzona w takim samym stylu jak reszta warowni. Ponury średniowieczny gotyk przytłaczał. Oboje byli tu do niespełna pół godziny a juz mieli dość tego miejsca.
Loading ...