Pod Grzechoczącymi Koścmi

Strona główna

MENU

SONDA

8

Lis 10

Zapowiedź Cadwallon: City of Thieves

Witajcie w Cadwallon, mieście włóczęgów i szumowin z pod ciemnej gwiazdy. Władca tego niebezpiecznego miasta wraz z dzielnymi oddziałami milicji stara się utrzymać niestabilny porządek, ale to potężne gildie i bogaci kupcy naprawdę rządzą miastem… a najpotężniejszą, szerzącą strach organizacją jest tajemnicza Gildia Złodziei. Właśnie dołączyłeś w szeregi tej niesławnej społeczności poszukując własnej drogi do bogactwa i chwały. Twój mały gang został wybrany do odciążenia sakiewek tłustych kupców i uszczknięcia małego co nieco z ich nadmiernego bogactwa. Pośród Gildii istnieje jednak wiele frakcji, a twój gang nie jest jedynym pracującym dzisiejszej nocy. Prawdę powiedziawszy twoim największym problemem mogą wcale nie być milicjanci strzegący ulic…

cadwallon-logo

Cadwallon: City of Thieves jest dynamiczną grą planszową, pełną złodziejskich intryg, nieczystych interesów, oraz bezwzględnej wojny gangów, a wszystko to w fantastycznym mieście pełnym magii i wspaniałości. Gra przeznaczona jest dla 2-4 graczy, gdzie każdy kontroluje swój własny gang złożony z czterech złodziei. Gracze rywalizują pomiędzy sobą w tym, kto zrabuje największą ilość bogactw ukrytą w zamkniętych skrzyniach i schowkach, rozproszonych po całej planszy. To nie jest przyjacielska rywalizacja, a lojalność pośród złodziei jest czymś stricte umownym.

Najskuteczniejsi i najlepsi gracze oprócz zwykłych zdobyczy w postaci kosztowności zgromadzonych przez prawych obywateli Cadwallon są na tyle przebiegli, że z równą skutecznością zdobywają łup na innych, nieuważnych gangach grasujących po mieście. Zawsze jest też ukryta w cieniu Gildia, która niczym szara eminencja kieruje gangami i oferuje duże nagrody dla tych, którzy podążają za jej rozkazami. Nie ma czasu do stracenia, wszystko jest wyścigiem, bowiem nawet najwolniejszy i najbardziej nieuważny stróż prawa w końcu podniesie alarm i nieszczęście spadnie na tych złodziei, którym nie uda się w porę uciec.

Na czym jednak polega sama rozgrywka?

Po wybraniu gangu i wyciągnięciu kart startowych Arcana (kart ze specjalnymi zdolnościami mającymi wesprzeć twój gang) każdy gracz w swojej turze wybiera lokacje startowe dla swoich złodziei wybrane z pośród tych na skrajach planszy. W swojej turze gracz wyciąga dodatkową kartę Arcana i jednego po drugim aktywuje swoich podopiecznych. System polega na tym, że każdy gracz posiada pulę siedmiu punktów akcji, które może wydać na wydanie takich rozkazów jak ruch, otwieranie zamków, czy też atak. System prezentuje się bardzo prosto, ale trzeba być ostrożnym, bowiem punkty akcji są na wagę złota i bardzo szybko znikają, a każda tura wymaga od gracza trudnych decyzji. Mamy tutaj zatem element planowania i kombinowania. Jeżeli do tego dodamy, że Cadwallon jest istnym labiryntem ślepych zaułków i pułapek czekających na nieostrożnych włamywaczy otrzymujemy interesującą grę o złodziejskich intrygach, a rozgrywka przypomina po trochu nieustającą, strategiczną grę w kotka i myszkę.

Przyjrzymy się teraz uważniej mechanice gry, opartej na wspomnianych już punktach akcji. Po rozłożeniu planszy i losowym rozmieszczeniu tokenów skarbów w każdym budynku, każdy gracz wybiera sobie gang złożony z bardzo specyficznych indywidualności. Następnie poszczególni gracze po kolei rozmieszczają swoich złodziei w strefie rozstawienia. W każdej turze cadwallon-planszagracz posiada siedem punktów akcji, które może wydać na różne czynności podejmowane przez kontrolowane przez siebie postaci. Co istotne każdy złodziej musi podjąć przynajmniej jedną akcję w turze i musi się to odbywać według określonego porządku, co znaczy, że nie można wykonać akcji jednocześnie dwoma postaciami. Złodziej może wykonać jeden ruch i jedną inną czynność (kolejność dowolna). Ważne jest to, że każda z postaci dostępnych w grze posiada swoją unikalna zdolność, oraz trzy atrybuty: siłę, szybkość, oraz roztropność. Każda z tych cech posiada  pewną wartość. Przykładowo złodziej o szybkości 3, wydając jeden punkt akcji może poruszyć się maksymalnie o trzy pola. Jako podjęcie czynności złodziej może także zaatakować, lub spróbować otworzyć zamkniętą skrzynię. Wartość siły używa się w walce, szybkość to ruch, ale co z roztropnością? Postać znajdująca się w pomieszczeniu ze skrzynią wypełnioną po brzegi kosztownościami może wybrać jedną z dwóch możliwości. Może po prostu bezceremonialnie rozwalić skrzynię siłą, lub używając sprytu może spróbować się do niej włamać. Próba zniszczenia skrzyni jest skuteczniejszą formą dobrania się do jej zawartości, jednakże na taką czynność trzeba wydać dwa cenne punkty akcji gdyż zniszczenie wieka solidnie okutej skrzyni może zabrać troszkę czasu. Z kolei próba włamania się jest metodą szybszą, jednakże nie zawsze gwarantuje sukces. Test włamywania testuje się w bardzo prosty sposób. Mianowicie rzuca się kostką (k6) i jeżeli wynik jest równy, bądź mniejszy wartości roztropności to schowek zostaje otwarty.

Jednakże samo dostanie się do skarbu (a potem szybka ucieczka przed pozostałymi przeciwnikami) nie jest już takie proste. Gracze mogą się nawzajem blokować poprzez zachodzenie sobie drogi (jedyną metodą na pozbycie się takiej „przeszkody” jest zaatakowanie jej). Dodatkowo istnieje kilka innych możliwości powstrzymania włamywacza przed zdobyciem skarbu. Wszystko to sprawia, że Cadwallon wymaga strategicznego myślenia, planowania uników, oraz utrudniania pracy pozostałym graczom. Cały czas należy także uważać na wydawane przez siebie punkty akcji. Byłoby bowiem bardzo nierozważne wbiec na postać przeciwnika i zorientować się, że nie ma się już punktów, które można wykorzystać na atak. Zmusza to do dokonywania wielu wyborów i szacowania co się bardziej opłaca w danej chwili. Czy blokowanie? Czy atak? Czy też ruch lub próba otworzenia skrzyni z kosztownościami? Jest to system często stosowany w grach Fantasy Flight Games, toteż wielu osobom powinien być mniej lub bardziej znany. Oczywiście trzeba mieć na uwadze, że samo otworzenie skrzyni nie gwarantuje sukcesu, gdyż za plecami naszego złodzieja może czaić się inny rzezimieszek tylko czekający na stosowany moment by poderznąć gardło naszej postaci i uciec z naszym „ciężko zdobytym” łupem.

Teraz rzucimy troszkę światła na system walki, oraz używanie kart Arcana. Tura w Cadwallon wygląda całkiem prosto i składa się zasadniczo z trzech etapów. Pierwszym jest wyciągnięcie nowej karty Arcana ze stosu kart wspólnych dla wszystkich graczy. Następnym krokiem jest wybranie jednego z pośród dwóch milicjantów patrolujących ulice miasta i aktywacja go (gracze sami rzucają sobie kłody pod nogi poprzez używanie i poruszanie milicjantami). Ostatnim elementem tury jest aktywacja kontrolowanych przez siebie złodziei.

arcana-critical-hitKarty Arcana wprowadzają element chaosu w poczynania naszych podopiecznych. Każdy gracz rozpoczyna rozgrywkę z pięcioma kartami na ręku. Mogą być one użyte albo podczas walki, albo wtedy, kiedy spełnione są specyficzne wymagania ich aktywacji. Dla przykładu można poruszyć się przez teren, przez który normalnie nasza postać nie mogłaby przejść. Można też zmniejszyć ilość pól, o którą poruszają się postaci drugiego gracza. Możliwości jest dużo, a smaczku nadaje fakt, że gracz nie wie, jakimi kartami dysponują jego przeciwnicy. W ten sposób każdy co turę otrzymuje nową, nieprzyjemna sztuczkę, której może użyć przeciwko pozostałym graczom.

Co do kwestii milicjantów to trzeba wiedzieć, że nie są to bynajmniej grzeczni chłopcy przebrani w ładne, nowe mundury, którzy broń noszą tylko dla ozdoby. Wręcz przeciwnie. To zaprawieni w bojach, znający miasto weterani, którzy wiedzą jak radzić sobie z wszelkiego rodzaju szumowinami zaśmiecającymi swą obecnością ich ukochane miasto. W mechanice gry milicjanci są czymś w rodzaju dodatkowych, wspólnych postaci, które mogą być poruszane po kolei przez wszystkich graczy w celu wyłapania agentów przeciwnika, lub po prostu utrudnieniu im życia poprzez blokowanie ścieżek ruchu. Dodatkowo postaci milicjantów nie można usunąć z gry, zawsze będą kręcili się gdzieś w pobliżu (albo w swojej lokacji początkowej, albo tam gdzie zostawili ich inni gracze). Jednakże w przypadku, gdy gracz kontrolujący milicjanta wyrzuci na kostce 6 wtedy jego stróż prawa ucina sobie drzemkę, lub po prostu jego uwaga zostaje czymś odwrócona, co skutkuje utratą tury. Przypomina to troszkę system Żniwiarza stosowany w Talismanie. Jeżeli jednak na kostce nie wypadnie 6, a milicjant napotka złodzieja wtedy rozpoczyna się walka. System jest banalny. Każdy z graczy rzuca tyloma kostkami ile wynosi współczynnik Siły jego postaci. Następnie z pośród otrzymanych wyników wybiera się największy. Walkę wygrywa ta osoba, która ma wyższy wynik. W przypadku takiego samego wyniku po obydwu stronach walkę wygrywa osoba atakująca (w tym przypadku milicjant). Oczywiście niektóre karty Arcana wpływają na walkę i w każdej chwili mogą zostać użyte. Podczas walki każdy z graczy może zagrać tylko jedna kartę Arcana, jednakże nie mogą one zostać użyte dla wsparcia milicjanta. Jedynie złodzieje mogą korzystać z nieczystych zagrywek.

W przypadku, gdy milicjant wygra pojedynek wtedy w ramach łapówki za wypuszczenie naszego złodzieja zabiera nam dwa dukaty. Gdy złodziej pokona złodzieja wtedy może mu zabrać jeden skarb. Tak czy inaczej przegrany zabiera nogi za pas i ucieka w panice od swojej nemezis. Gracz, który wygrał walkę przesuwa złodzieja gracza pokonanego o wybrane przez siebie trzy pola (podczas ucieczki można się przesuwać nawet przez postaci innych graczy). W ten sposób można wpędzić złodziei przeciwnika w jeszcze większe tarapaty. Na przykład prosto w ręce pozostałych członków wrogiego gangu, którzy tylko czekają na to by sprawić komuś solidny łomot.

Cadwallon: City of Thieves wydaje się bardzo interesującą pozycją zwłaszcza z tego względu, że reprezentuje sobą coś zupełnie nowego. Odbiega od klimatów mrocznych intryg i potworów nie z tego świata, które ostatnimi czasy bardzo często pojawiają się w czasie tych długich, jesiennych wieczorów. Jeżeli gracze nie mają nic przeciwko wzajemnej rywalizacji, pełnej podstępów, intryg, i podkładania sobie przysłowiowych „świń” to jak najbardziej Cadwallon jest grą godną większej uwagi. Co do jakości wydania to powiemy tylko, że wydawcą Cadwallon jest Fantasy Flight Games, firma znana z bardzo wysokiej jakości swoich produktów.

Jedyny problem w tym wszystkim jest taki, że listopad i grudzień obfitują w wiele premier znakomitych gier, toteż ciężko jest wybrać coś dla siebie (ceny). Jednakże z pośród wszystkich tytułów które maja się ukazać w najbliższym czasie Cadwallon wydaje się jednym z bardziej interesujących wyborów.

cadwallon-city-of-thieves-pudelko




Współpracujemy
Q-workshop EA Polska Fabryka Słów Wydawnictwo Portal Cenega Kuźnia Gier